Czubówna, Czubównę

Pytanie: Zwracam się z uprzejmą prośbą o pomoc w rozstrzygnięciu prawidłowej formy odmiany nazwiska w następującym zdaniu: „Goszczę w dzisiejszym programie Krystynę Czubówną / Czubównę / Czubówne”. Ostatnio słuchając audycji radiowej, usłyszałem, że redaktor przedstawiający swego gościa użył formy Czubówne. Od tego czasu nurtuje mnie pytanie. Czy redaktor prowadzący audycję użył prawidłowej formy odmiany?

Prof. Urszula Sokólska: Biernik od nazwiska Czubówna brzmi Czubównę. A problem, który Pan opisuje, tkwi nie w odmianie nazwiska, lecz w jego wymowie. W niestarannej polszczyźnie szerzy się bowiem artykulacja wygłosowych samogłosek nosowych jako samogłosek ustnych, np. zamiast idę, chodzę, robię, kobietę, Czubównę mówi się niestarannie: ide, chodze, robie, kobiete, Czubówne, a zamiast idą, chodzą, robią, z kobietą, z Czubównąido, chodzo, robio, z kobieto, z Czubówno, albo stosuje się wymowę nosówek jako dwugłosek składających się z samogłoski ustnej i spółgłoski nosowej: idem, chodzem, idom, robiom, z kobietom. Trzeba pamiętać, że nosówka ą zachowuje w wygłosie pełną nosowość, a nosówkę ę wymawiamy jako „niepełne” ę.

 

kocaeli escort bayan bandirma escort bayan pornolar olgun pornolar instagram begeni hilesi